پچ کورد شبکه در اصل همان کابل شبکه است که در دو انتهای آن کانکتور یا سوکت RJ-45 نصب شده است. این کابل برای اتصال و انتقال سیگنال بین تجهیزات مختلف شبکه از جمله دوربین ip استفاده می‌شود و در یک پروژه دوربین مدار بسته کاربرد دارد. پچ کوردهای شبکه به طور کلی به دو دسته پچ کورد اترنت و پچ کورد فیبر نوری تقسیم می‌شوند و در اندازه‌های مختلف از 30 سانتی‌متر تا 50 متر تولید و عرضه می‌شوند. در این مقاله از سری مقالات آموزشی نظارت گستر ایمن به معرفی این کابل می پردازیم.

بیشتر بخوانید: دوربین لامپی چیست و چه کاربردی دارد؟

پچ کورد شبکه چیست؟

پچ کورد شبکه، یک نوع کابل کوتاه است که برای اتصال دستگاه‌های مختلف در شبکه‌های کامپیوتری و ارتباطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کابل‌ها معمولاً از جنس مسی هستند و دارای کانکتورهای RJ45 در هر دو انتها می‌باشند. پچ کوردها به طور معمول برای اتصال سوئیچ‌ها، روترها، کامپیوترها و دیگر تجهیزات شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند. این کابل‌ها در طول‌ها و استانداردهای مختلفی، از جمله Cat5e، Cat6 و Cat6a، موجود هستند و به دلیل سهولت در نصب و قابلیت انعطاف‌پذیری، در محیط‌های تجاری و خانگی به طور گسترده‌ای به کار می‌روند. استفاده از پچ کوردها به بهبود سازماندهی و مدیریت کابل‌ها در شبکه کمک کرده و امکان برقراری اتصالات سریع و مؤثر را فراهم می‌آورد.

پچ کورد فیبر نوری چیست؟

پچ کورد فیبر نوری، نوعی کابل فیبر نوری است که برای اتصال تجهیزات مختلف در شبکه‌های نوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کابل‌ها معمولاً از رشته‌های نوری ساخته شده‌اند که قادر به انتقال داده‌ها با سرعت بالا و در مسافت‌های طولانی‌تر از کابل‌های مسی هستند. پچ کوردهای فیبر نوری به دلیل کاهش تداخل الکترومغناطیسی و افت سیگنال، انتخاب مناسبی برای محیط‌هایی هستند که نیاز به انتقال داده‌های با حجم بالا و کیفیت بالا دارند. این کابل‌ها در دو نوع اصلی Single-mode و Multi-mode وجود دارند که هر کدام برای کاربردهای خاصی طراحی شده‌اند. پچ کوردهای فیبر نوری به راحتی قابل نصب و تغییر هستند و به بهبود عملکرد و سرعت شبکه‌های ارتباطی کمک می‌کنند.

انواع پچ کورد

1. انواع پچ کورد بر اساس دسته‌بندی (Category)

پچ کوردها بر اساس دسته‌بندی کابل‌های شبکه‌ای که از آن‌ها ساخته می‌شوند، به چندین نوع تقسیم می‌شوند که هر کدام برای سرعت و پهنای باند خاصی طراحی شده‌اند. Cat5e که یکی از متداول‌ترین انواع است، برای استفاده در شبکه‌های خانگی و اداری کوچک ایده‌آل است و از سرعت انتقال داده‌ها تا ۱ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند. این کابل‌ها نسبت به نسل قبلی خود، Cat5، بهبودهای قابل توجهی در کاهش نویز و تداخل دارند و در شبکه‌های اترنت نیز به‌خوبی عمل می‌کنند. Cat6 به دلیل پشتیبانی از سرعت‌های بالاتر، معمولاً در شبکه‌های با نیاز پهنای باند بیشتر به‌کار می‌رود و برای استفاده در شبکه‌های اداری بزرگ و تجاری گزینه‌ای مناسب است.

بیشتر ببینید: مشاهده کلیه محصولات برند داهوا

با افزایش نیاز به سرعت و پهنای باند در شبکه‌های بزرگ و مراکز داده، کابل‌های Cat6a و Cat7 وارد بازار شدند که توانایی پشتیبانی از سرعت‌های بالاتر و کاهش چشمگیر تداخل‌های الکترومغناطیسی را دارند. کابل‌های Cat7 حتی از پوشش محافظ بیشتری برخوردارند که به‌طور ویژه برای محیط‌های صنعتی و سرورهای حساس طراحی شده‌اند. نسل جدید این کابل‌ها، یعنی Cat8، سرعت‌های بسیار بالا (تا ۴۰ گیگابیت بر ثانیه) را پشتیبانی کرده و عمدتاً در دیتاسنترها و شبکه‌های بسیار پرسرعت مورد استفاده قرار می‌گیرند. این کابل‌ها به دلیل هزینه بالاتر، معمولاً در محیط‌های معمولی کمتر استفاده می‌شوند اما در مواردی که نیاز به سرعت بالا و حداقل تأخیر وجود دارد، کاربرد بسیاری دارند.

2. انواع پچ کورد بر اساس نوع کابل

پچ کوردها بر اساس نوع کابل به سه دسته UTP (Unshielded Twisted Pair)، STP (Shielded Twisted Pair) و FTP (Foiled Twisted Pair) تقسیم می‌شوند. کابل‌های UTP بدون محافظ شیلد طراحی شده‌اند و در محیط‌هایی که تداخل الکترومغناطیسی چندانی وجود ندارد، مانند اکثر محیط‌های خانگی و اداری، استفاده می‌شوند. این نوع کابل‌ها از وزن کمتری برخوردارند و ارزان‌تر از دیگر انواع هستند، اما در برابر نویز و تداخل از تجهیزات مجاور چندان مقاوم نیستند. این ویژگی‌ها باعث شده که پچ کوردهای UTP بیشتر برای کاربردهای عادی و غیر صنعتی مناسب باشند.

کابل‌های STP و FTP دارای شیلدهای محافظی هستند که به جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی کمک می‌کنند. در کابل‌های STP، به هر جفت سیم یک شیلد محافظ جداگانه اختصاص داده می‌شود که موجب افزایش مقاومت در برابر نویز می‌شود و برای استفاده در محیط‌های پر تداخل مانند کارخانه‌ها و ساختمان‌های صنعتی مناسب است. FTP نیز به طور کلی از یک لایه فویل برای تمام سیم‌ها استفاده می‌کند که تداخل را به حداقل می‌رساند و در محیط‌های نیمه صنعتی و اداری کاربرد دارد. با این حال، این کابل‌ها از نظر هزینه و نیاز به مراقبت در نصب نسبت به UTP گران‌تر هستند.

3. انواع پچ کورد بر اساس نوع سوکت و استاندارد رنگ‌بندی

پچ کوردهای شبکه از نظر نوع سوکت و استاندارد رنگ‌بندی به دو نوع T568A و T568B تقسیم می‌شوند که هر کدام استاندارد خاصی برای چیدمان سیم‌ها دارند. استاندارد T568A و T568B به ترتیب در برخی مناطق جغرافیایی و بر اساس نیازهای خاص به کار می‌روند، اما تفاوت اساسی آن‌ها تنها در ترتیب رنگ‌بندی سیم‌هاست. این تفاوت در کاربرد روزمره تأثیر چندانی ندارد، اما در برخی شرایط خاص، هماهنگی سوکت‌ها با استانداردهای مورد نیاز شبکه ضروری است تا از بروز مشکلاتی مانند تداخل و ناهماهنگی در سرعت انتقال داده جلوگیری شود.

استفاده از استانداردهای رنگ‌بندی مشخص در پچ کوردها باعث می‌شود نصب و عیب‌یابی کابل‌ها ساده‌تر شود. به عنوان مثال، اگر در یک سیستم از استاندارد T568B استفاده شده باشد، تمام پچ کوردها و سیم‌کشی‌ها باید از همین استاندارد پیروی کنند. این امر به تکنسین‌های شبکه کمک می‌کند تا هنگام نگهداری و تعمیرات شبکه، بدون نیاز به تغییر در ساختار کابل‌ها و سوکت‌ها، به سرعت به تشخیص مشکل بپردازند. توجه به این استانداردها خصوصاً در سازمان‌ها و محیط‌های اداری که از شبکه‌های پیچیده و چندگانه استفاده می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد.

4. انواع پچ کورد بر اساس طول

پچ کوردها از نظر طول نیز به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند و طول آن‌ها می‌تواند از چند سانتی‌متر تا چندین متر متغیر باشد. این تنوع در طول باعث می‌شود که بتوان برای هر نوع نیاز و محیطی، از پچ کورد مناسب استفاده کرد. برای مثال، پچ کوردهای کوتاه‌تر معمولاً برای اتصال دستگاه‌هایی که نزدیک به هم قرار دارند، مانند اتصالات داخلی درون رک‌های شبکه، استفاده می‌شوند و از ایجاد سیم‌های اضافی و درهم‌ریختگی جلوگیری می‌کنند. در مقابل، پچ کوردهای بلند برای اتصالات شبکه‌ای در فواصل دورتر، مانند اتصال کامپیوترها در اتاق‌های مختلف، استفاده می‌شوند.

انتخاب طول مناسب برای پچ کورد بسیار حائز اهمیت است زیرا اگر کابل کوتاه‌تر از نیاز باشد، اتصال مورد نظر برقرار نمی‌شود و اگر بلندتر باشد، ممکن است باعث ایجاد درهم‌ریختگی و حتی افزایش تداخل در شبکه شود. همچنین کابل‌های بلندتر، به‌ویژه در محیط‌های شلوغ و دارای تجهیزات الکتریکی، احتمال بیشتری برای مواجهه با تداخل الکترومغناطیسی دارند. به همین دلیل، در محیط‌های صنعتی و بزرگ معمولاً از پچ کوردهای اندازه‌گیری شده و طراحی شده متناسب با نیاز هر اتاق و موقعیت استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید: دوربین دام چیست؟

5. انواع پچ کورد بر اساس جنس روکش

جنس روکش پچ کوردها نیز تنوع دارد و بسته به نوع کاربرد می‌تواند از جنس‌های PVC یا LSZH (Low Smoke Zero Halogen) باشد. روکش‌های PVC رایج‌ترین نوع هستند و برای محیط‌های داخلی، اداری و خانگی مناسب‌اند. این روکش‌ها سبک و ارزان‌تر هستند، اما در صورت آتش‌سوزی، ممکن است دود سمی تولید کنند. در محیط‌های غیر صنعتی، استفاده از پچ کورد با روکش PVC کافی و اقتصادی است و باعث ایجاد محافظت کافی برای سیم‌های داخلی می‌شود.

 بیشتر بخوانید: آشنایی با دوربین اسپیددام

در مقابل، پچ کوردهای LSZH برای محیط‌های حساس‌تر، مانند مراکز داده، فرودگاه‌ها و ساختمان‌های عمومی که در صورت بروز حریق به ایمنی بالاتری نیاز دارند، طراحی شده‌اند. این کابل‌ها دود کم و غیر سمی تولید می‌کنند و در مواقع بحرانی مانع از انتشار هالوژن‌های خطرناک می‌شوند. هرچند کابل‌های LSZH از نظر هزینه بیشتر از نوع PVC هستند، اما برای محیط‌هایی که ایمنی و کاهش خسارات احتمالی اولویت دارند، انتخاب بهتری محسوب می‌شوند.

6. انواع پچ کورد فیبر نوری

پچ کوردهای فیبر نوری، نوع دیگری از کابل‌های شبکه هستند که برای انتقال داده‌ها در سرعت‌های بالا و فواصل طولانی مناسب‌اند. این کابل‌ها از دو نوع اصلی تشکیل می‌شوند: Single Mode و Multi Mode. کابل‌های Single Mode برای فواصل بسیار طولانی و سرعت‌های بالا طراحی شده‌اند و عمدتاً در شبکه‌های بین‌شهری و بین‌المللی استفاده می‌شوند. این نوع کابل‌ها دارای هسته نازک‌تری هستند و معمولاً برای کاربردهای حساس و نیازمند انتقال داده‌های حجیم، مانند شبکه‌های ارتباطات جهانی، انتخاب می‌شوند.

کابل‌های Multi Mode بیشتر برای فواصل کوتاه‌تر، معمولاً درون یک ساختمان یا بین تجهیزات درون یک رک، مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع کابل‌ها با توجه به اینکه پهنای باند کمتری دارند، ولی در محیط‌های داخلی با نیاز کمتر به فواصل طولانی، گزینه بهتری محسوب می‌شوند. پچ کوردهای فیبر نوری، به دلیل تکنولوژی بالاتر، هزینه بیشتری نسبت به کابل‌های مسی دارند و معمولاً در مکان‌هایی که نیاز به پهنای باند بسیار بالا و حداقل نویز است، مانند مراکز داده و سرورهای حساس، استفاده می‌شوند.

بیشتر بخوانید: دوربین جاسوسی کنترل از راه دور چیست و چطور کارگذاشته میشود؟

انواع پچ کورد فیبر نوری براساس نوع کابـل

کابل پچ کورد

در تولید پچ کورد فیبر نوری، نوع کابـل موضوع بسیار حائز اهمیتی است. هسته‌ی کابل‌های فیبر نوری، معمولا در چند نوع مختلف ساخته می‌شود که رایج ترین آنها عبارتند از:

  • فیبر نوری سینگل مود(جهت استفاده در  فواصل طولانی) با هسته ۹ میکرونی. این کابل می تواند فقط یک سیگنال را در یک زمان مشخص ارسال کنند
  • فیبر نوری مالتی مود با هسته ۶۲.۵ و ۵۰ میکرونی
  • فیبر نوری مالتی مود ۱۰Gig با هسته ۵۰ میکرونی

تذکر: فیبرهای مالتی مود برای فواصل کوتاه مناسب‌اند و توانایی ارسال چندین سیگنال را در یک زمان مشخص دارند.

انواع کابل پچ کورد فیبر نوری براساس ساختار

انواع کابل پچ کورد فیبر نوری بر اساس ساختار عبارتند از:

پچ کورد فیبر نوری simplex: این پچ کوردها تک هسته ای بوده و ساختار ساده‌ای نیز دارد. در هر دو طرف این نوع از کابل ها فقط یک کانکتور وجود دارد.

پچ کورد فیبر نوری duplex: پچ کورد فیبر دوبلکس از دو فیبر و دو کانکتور در هر طرف ساخته شده است. هر فیبر دارای علامت A یا B است یا از رابط‌های رنگی مختلف برای علامت‌گذاری قطب‌ها استفاده می‌کند.

پچ کورد فیبر نوری Ribbon fan-out: از این کابـل ها برای مصارف خاصی استفاده می شود. برای مونتاژ این کابل باید، یک سر آن را با فیبرهای چندگانه و یک کانکتور فیبر روبانی مانند کانکتورMTP و سر دیگر آن را با یک کابل مالتی سیمپلکس و کانکتورهایی مانند ST، SC، LC و… ترکیب کنند.

7. کابل پچ کورد مسی

کابل پاچ کورد

نکته ای که باید در مورد کابل پچ کورد در نظر داشته باشید این است که، نوع این کابـل با کابـل های مورد استفاده در سیستم‌های کابـل کشی متفاوت است. در واقع همانطور که بالاتر نیز اشاره کردیم، پچ کوردها برای انعطاف‌پذیری بیشتر به صورت رشته‌های به‌هم تابیده شده، ساخته می‌شوند. این در حالی است که کابل‌های استاندارد مسی به صورت مفتولی تولید می‌شوند. گفتنی است، «تضعیف سیگنال» insertion loss در پچ کوردها به دلیل رشته‌ای بودن، بیشتر از کابل‌های مفتولی بوده و باید طول آنها کوتاه در نظر گرفته شود.

بیشتر بخوانید: کابل فیبر نوری چیست و چه کاربردی دارد؟

کابل پچ کورد مسی می‌توانند از ۳۰ تا ۱۰ متر یا بیشتر باشد اما معمولا اکثر شرکت های تولید کننده پچ کورد نظیر لگراند، نگزنس، اشنایدر طول ۵ متر را تولید می‌کنند. معمولا با افزایش طول، کابل‌ها معمولاً ضخیم‌تر و یا با شیلد و فویل بیشتری ساخته می‌شوند تا مانع از تضعیف سیگنال insertion loss و ایجاد فرکانس‌های رادیویی ناخواسته و اغتشاش صوتی (صدای هوم) شوند، در واقع این اقدام برای جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی صورت می‌گیرد و به هر دو سر کابل، کانکتورهای مختلفی را می‌توان متصل کرد تا قابلیت اتصال به انواع دستگاه‌ها را داشته باشد.

بیشتر بخوانید: آشنایی با انواع مدل های دوربین بولت

تفاوت کابـل شبکه و پچ کورد شبکه چیست؟

کابل پاچ کورد

مهمترین و اصلی ترینمواردی که موجب تفاوت این دو کابل با یکدیگر است، متراژ و نوع محصولی است که به بازار عرضه می‌شود.

  1. متراژ کابل پچ کورد معمولا از متراژ کابـل شبکه کمتر است. دلیلی که متراژ آن را کمتر می‌گیرند، افزایش سرعت رد و بدل شدن اطلاعات و همچنین دست و پا گیر نبودن و راحتی کار در بستر شبکه ها است.
  2. تفاوت مهم دیگر این است که کابل شبکه به صورت چند متری (۱۰۰ متری و…) ارائه می‌شود و کابل پچ معمولا متراژی بین نیم متر تا کمتر از ۲۰ متر دارد.
  3. از دیگر تفاوت های مهم این دو کابل سوکت سر کابل ها است. کابل های شبکه به دلیل اینکه برای متراژهای زیاد استفاده می‌شود و به صورت عمده فروخته می‌شود سوکت سر آنها وجود ندارد. اما پچ کورد به دلیل مصرفی بودن آن با سوکت و آماده مصرف به بازار ارائه می‌شود.
کابل کواکسیال
یک دسته‌بندی انتخاب کنید
×
خانه
دسته بندی
سبد خرید
حساب من